ازسرعادت نیست که وقتی میروی تادم در همراهیت میکنم و بعد تا آخرین چشم انداز تاجایی که سرمیچرخانی، لبخند میزنی مبهوت راه رفتنت میشوم باز آخر چیزی از دلم کنده میشود که میخواهم باچشمهایم نگهش دارم لعنت به رفتنت که قشنگ میروی…