آزارم میدهی ؛ به عمد …یا غیرعمد خدا میداند… اما من آنقدر خسته ام , آنقدر شکسته ام که هیچ نمی گویم … حتی دیگر رنجیدن هم از یادم رفته است … اشک میریزم… سکوت میکنم و تو … همچنان ادامه میدهی… نفرینت هم نمی کنم … خیالت راحــتـــــ . . . شکســـــته ها نفرین هم بکــنند ، گیرا نیســـت …! نـــفرین ، ته ِ دل می خـواهد دلِ شکســـته هـم که دیگر ســــر و ته ندارد…. قلب یخی...