می آید … نمی آید … می آید … نمی آید … می آید … و گلبرگها تمام میشود ! می آید !!! اما به کجا ؟ به دلم !؟ خدا کند که نیاید …. نمیخواهم خجالت زده باشم ، که دیگر دلی برای مهمان نوازی نمانده ! کاش به جای شاخه ای گل تقدیر را در دستانم میگذاشتند و میگفتند : بیاید یا نیاید؟ تصمیم با توست ! و من چه تصمیم بکری میگرفتم وقتی که میگفتم: بماند ! تنها همین …..!