گریه کن گریه کن عزیزم اما نه فقط واسه خودت واسه اینکه نمیشه دیگه بیام تولدت گریه کن جدایی ها ما رو رها نمی کنن آدما انگار برای ما دعا نمی کنن گریه کن حالا حالا از هم جدا باید باشیم بشینیم منتظر معجزه ی خدا باشیم گریه کن منم دارم مثل تو گریه میکنم به خدای آسمون دارم گلایه میکنم گریه کن تو بختمون یه برف سنگین نیومد این همه پرنده رد شد یه مرغ آمین نیومد گریه کن واسه شب هایی که بدون هم بودیم تنهایی برای سنگینی غصه کم بودیم گریه کن واسه روزایی که خورشید نداشت دل های من و تو که به فردا امید نداشت گریه کن فکر کن دلیلی ندارم فقط همین واسه ی فاصله که از آسمونه تا زمین گریه کن سبک میشی روزای خوب یادت میاد گرچه نیست تو تقویمامون اون روزا زیاد گریه کن برای قولی که به اون عمل نشد واسه مشکلاتی که بود و هستش و حل نشد گریه کن برای اون دلا که چینی بودن بی وفایی یا که دیوی به چه سنگینی بودن گریه کن برای نقشه ها که مهتابی بودن برای عاشقی های ما که قلابی بودن گریه کن برای خوابا که فقط یه خواب بودن واسه آرزوهامون که همش حباب بودن گریه کن واسه خوشی هایی که نازل نمیشن واسه اون دیوونه هایی که دیگه عاقل نمیشن گریه کن برای اولا که عاشقونه بود حال هم رو پرسیدن فقط یه جور بهونه بود گریه کن از یادمون رفتش و اسفند نزدیم دستمون تو دست هم بودو یه لبخند نزدیم گریه کن چون اون روزامون دیگه تکرار نمیشه دلامون به سادگی حاضر به اقرار نمیشه گریه کن غرور واسه دیوونگی یه سد شده مرغ آمین دیده این صحنه رو تندی رد شده گریه کن بذار تمام عقده هات شسته بشه حق داره آدم یه وقتا از خودش خسته بشه گریه کن واسه همه واسه خودت برای من تویه بارونی ترین ثانیه حرفاتو بزن گریه کن تا آیینه شه باز اون چشای روشنت واسه موندن لازمه قربونه گریه کردنت قلب یخی...